Δεν υπάρχει τίποτα πια…

Πραγματικά υπάρχουν κάποια πράγματα που είναι ανεξήγητα. Κάποια πράγματα που σε βγάζουν στην κυριολεξία από τα ρούχα σου. Κάποια πράγματα που πιστέψαμε ότι θα αλλάξουν από το 2004 και μετά, αλλά δυστυχώς διαψευστήκαμε. Διαψευστήκαμε πανηγυρικά.

Πιστέψαμε στην επανίδρυση του κράτους. Πιστέψαμε στην αναγέννηση της ελληνικής κουλτούρας. Πιστέψαμε ότι θα σπάσουν τα δεσμά από τις γάγγραινες του παρελθόντος, από όλα εκείνα τα δεινά που μας κληρονόμησαν οι σοσιαλιστές. Από όλη αυτή την αρρωστημένη νοοτροπία πάνω στην οποία επένδυσαν κάποιοι για να μείνουν 20 χρόνια στην εξουσία και για να μας καταστρέψουν εν τέλει μία και καλή, διότι γυρισμός πια δεν υπάρχει…

Πιστέψαμε ότι κάποιοι θα πληρώσουν για το χρηματιστήριο. Πιστέψαμε ότι η διαφθορά θα αποκτούσε ονοματεπώνυμο. Πιστέψαμε ότι η κάθε είδους δοσοληψία με τις ΔΕΚΟ θα έπαυε να είναι εφιάλτης. Πιστέψαμε… Δυστυχώς όμως οι μεγάλες μας προσδοκίες κατατροπώθηκαν. Το χάος κατάφερε να φέρει στα μέτρα του τη νέα διακυβέρνηση Καραμανλή. Ο ίδιος όντας άτολμος, όπως αποδείχθηκε, απλά συμβιβάστηκε με το να ακολουθεί τις εξελίξεις και όχι να τις προκαλεί.

Και ερχόμαστε στο 2010… Σα να μην πέρασε μία μέρα. Αυτοί που είχαν σχέδιο διακυβέρνησης, να μην έχουν ακόμα εκλέξει γενικούς γραμματείς. Να κάνουν υπουργικά συμβούλια Κυριακή απόγευμα με τις κάμερες να καταγράφουν λεπτό προς λεπτό την ανυπαρξία τους. Αλήθεια… Όλα για το «θεαθήναι». Όλα… Ουσία μηδέν. Η παρούσα κυβέρνηση απεικονίζει δυστυχώς ακριβώς την επιδερμική πραγματικότητα που ζούμε.

Και τα ΜΜΕ… Πόσο λυσσαλέα πολέμησαν την προηγούμενη διακυβέρνηση. Πόσο ανεύθυνη και πόσο διαπλεκόμενη στάση κρατούσαν. Είναι δυνατόν να μας περνάνε για τόσο ανίδεους; Τώρα κρίση δεν υπάρχει; Τώρα η βενζίνη είναι φτηνή; Τώρα διαπλοκή δεν υπάρχει; Τώρα η Siemens δεν υπάρχει; Τώρα, τώρα, τώρα… Αηδία. Και μόνο αηδία… Είναι τόσα πολλά αυτά που πρέπει να ειπωθούν. Αλλά ποιος να σε ακούσει;

Αισθάνεσαι τόσο μόνος ορισμένες φορές… Αισθάνεσαι τόσο μόνος που θες οι διαδηλώσεις να γίνονται σε μία λωρίδα. Τόσο μόνος που δε θες τις καταλήψεις. Τόσο μόνος που σε εκνευρίζει όταν κάποιος πάει ανάποδα. Τόσο μόνος δυστυχώς… Αν εκφράσεις κάποια ένσταση… Χα! Είσαι ιδιότροπος! Είσαι φασίστας! Ή στην καλύτερη περίπτωση τι σε νοιάζει εσένα; Κοίτα τη δουλειά σου… Ξεχαρβάλωμα.

Και οι δημοσιογράφοι… Τι απίστευτη θολοκουλτούρα πρεσβεύουν… Πώς γίνεται όλο αυτό το ανεκδιήγητο σινάφι να κρίνει χωρίς να κρίνεται; Πού είναι οι αρχές; Πού είναι το ΕΣΡ; Πού είναι ο Σόμπολος; Πού είναι η εκκλησία και ποια η θέση της σε μία ακόμα δημοσιογραφική «επιτυχία» του Τριανταφυλλόπουλου; Είναι ντροπή… Είναι ντροπή αυτό που έγινε για άλλη μία φορά σήμερα. Είχε γίνει ακριβώς το ίδιο και πριν 2-3 χρόνια:

Και το ίδιο περιστατικό επαναλήφθηκε και σήμερα. Είναι απλά ντροπή!

Advertisements

The URI to TrackBack this entry is: https://grammo.wordpress.com/2010/01/15/%ce%b4%ce%b5%ce%bd-%cf%85%cf%80%ce%ac%cf%81%cf%87%ce%b5%ce%b9-%cf%84%ce%af%cf%80%ce%bf%cf%84%ce%b1-%cf%80%ce%b9%ce%b1/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: