Αριστερά και ΕΛ.ΑΣ.

Σχολιάζει σήμερα ο Μανόλης Κοττάκης στον Ελεύθερο Τύπο:

Προχθές επικρίναμε από αυτήν εδώ τη θέση τους άνδρες της ΕΛ.ΑΣ. οι οποίοι επιδόθηκαν σε βασανιστήρια εις βάρος αλλοδαπών μεταναστών. Σήμερα πρέπει να δούμε και την άλλη όψη.

Οφείλουμε κάποια στιγμή να συζητήσουμε ειλικρινώς τι Αστυνομία θέλουμε σε αυτό τον τόπο.

Διότι όταν η ΕΛ.ΑΣ. είναι απούσα από επεισόδια, τότε τής κάνουμε κριτική γιατί δεν κάνει συλλήψεις. Όταν πάλι είναι παρούσα, αμύνεται και δέχεται επιθέσεις από κουκουλοφόρους, τότε τής κάνουμε κριτική επειδή ρίχνει… δακρυγόνα. Για μια στιγμή, πρέπει να επιλέξουμε. Διότι, όπως διαμαρτυρόμαστε και ενοχλούμαστε για όσα απάνθρωπα έγιναν στο Τμήμα της Ομόνοιας, έτσι πρέπει να ενοχλούμαστε και να διαμαρτυρόμαστε όταν με πράξεις βίας τίθενται σε διακινδύνευση η σωματική ακεραιότητα πολιτών, η δημόσια ασφάλεια, οι ιδιοκτησίες πολιτών, η ελευθερία των οικονομικών συναλλαγών.

Στην πατρίδα μας είναι γνωστό πως υπάρχει ευαισθησία για τη δράση αστυνομικών οργάνων, καθώς την περίοδο του 1960 έλαβαν μέρος στην πολιτική αντιδικία, χτύπησαν και δίωξαν πολίτες για την ιδεολογία τους, έβγαλαν προς τα έξω μια άσχημη εικόνα. Είναι κατανοητό, λοιπόν, γιατί η Αριστερά έχει αυξημένα ανακλαστικά σε περίπτωση βίας αστυνομικών οργάνων. Αυτό όμως δεν είναι επαρκής λόγος για να πηγαίνουμε από τη μία άκρη στην άλλη.

-Η Αριστερά »σηκώνει» πάντοτε τη συζήτηση για την Ελληνική Αστυνομία, όχι μόνο γιατί την κυνηγούν οι μνήμες της αλλά και διότι βολεύεται πολιτικά. Ιστορικά, απέκτησε πολιτική παρέμβαση μόνο ως «θύμα». Οι ιδέες της απεδείχθησαν ουτοπίες που κατέρρευσαν. Γι’ αυτό, το επιχείρημα δεν είναι «ακολουθήστε μας για τις ιδέες μας», αλλά «ακολουθήστε μας γιατί μας δέρνουν». Ετσι φτιάχθηκαν άλλωστε μύθοι από το πουθενά…

-Η Αριστερά αποδεικνύεται ότι έχει λειψή ζυγαριά όταν πρόκειται να σταθμίσει πράξεις βίας. Καταδικάζει έντονα τα χαστούκια εις βάρος μεταναστών, αλλά παθαίνει αλαλία όταν κουκουλοφόροι ξυλοκοπούν αστυνομικούς. Κι αν καταδικάζει, το κάνει μόνον αν ερωτηθεί.

Το κάνει δε με τέτοιο τρόπο, ώστε στον πολιτικό της λόγο η καταγγελία για ξυλοδαρμούς αστυνομικών να καταλαμβάνει το 10% μόλις. Οποιος όμως νιώθει ότι θίγεται ο πολιτισμός του από τέτοιους τραμπουκισμούς δεν είναι δυνατό να ζυγίζει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια με κομματική ζυγαριά. Δεν γίνεται.

Ο φιλελεύθερος χώρος καταδίκασε αυθορμήτως και χωρίς δυσκολία ό,τι έγινε στην Ομόνοια. Δεν είδαμε, δυστυχώς, το ίδιο και για το περιστατικό στο Γκάζι.

Ποιος μπορεί να πει ότι έχει άδικο; Άλλωστε τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους!

Καλημέρα σας…

Advertisements
Published in: on Ιουνίου 20, 2007 at 11:14 πμ  Σχολιάστε  

The URI to TrackBack this entry is: https://grammo.wordpress.com/2007/06/20/%ce%91%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%ac-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%95%ce%9b%ce%91%ce%a3/trackback/

RSS feed for comments on this post.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: