Γ’ ΕΣΣΟ 2007

Αυγούστου 27, 2007

Έφτασε η ώρα λοιπόν… Το blog παρουσιάζεται αύριο και ανοίγει μία καινούρια σελίδα στην καθημερινότητά του.

gea.jpg“Aίεν υψικρατείν”
(Πάντοτε να κυριαρχείς στα ύψη)
Η φράση αυτή αποδίδεται στον Αντισμήναρχο
(αργότερα Υποπτέραρχο) Σπύρο Παπασπύρο,
Διοικητή του Κέντρου Κατάταξης στη Βάση της Γάζας,
ο οποίος, στην Ημερήσια Διαταγή της 5ης Οκτωβρίου 1941,
καλωσόρισε στην Αίγυπτο το προσωπικό της Μοίρας 335,
της πρώτης ελληνικής μοίρας μαχητικών αεροσκαφών
στη Μέση Ανατολή.

Σήμερα απλά θα αναδημοσιεύσω ένα άρθρο του Χρήστου Πασαλάρη σχετικά με τις επικείμενες εκλογές και τη σύνθεση της Βουλής.

Πού είχαμε μείνει; Ναι! Στο τι θα συμβεί εάν κάποιοι παρορμητικοί ψηφοφόροι της αποδώ πλευράς θεωρήσουν… διδακτικό για τη Ρηγίλλης να στείλουν και… ολίγον Καρατζαφέρη στη νέα Βουλή. Θα λέγαμε (από μέσα μας) ότι «ίσως θα εχρειάζοντο ένα μάθημα κάποιοι ανωφελείς καρεκλοθήρες της παράταξης». Θα το λέγαμε αν δεν βάζαμε πάνω απ’ όλα το συμφέρον της δόλιας πατρίδας. Τι χρειάζεται η πατρίδα για τα αμέσως επόμενα χρόνια;

- Χρειάζεται έναν ισχυρό πρωθυπουργό, δοκιμασμένο, δημοφιλή, μοντέρνο και ευρέως αποδεκτό εντός και εκτός Ελλάδος. Και με τα προσόντα αυτά δεν υπάρχει άλλος από τον Καραμανλή. Αυτός θα αποτελειώσει όλα όσα ξεκίνησε το 2004 και άλλα τόσα. Θα ολοκληρώσει τη μεταρρύθμιση, θα ξηλώσει το σάπιο και διεφθαρμένο κράτος. Θα οδηγήσει την Ελλάδα στο νέο χρυσόν αιώνα της…

Θα πουν όμως οι αποκεί: «Εχουμε και εμείς το Γιωργάκη μας! Γιατί τάχα να μην είναι και του λόγου του κατάλληλος για όλα αυτά;».

- Απλούστατα γιατί ο Γιωργάκης σας είναι ακόμη αγύμναστος, ανέτοιμος, και, κατά πολλούς, φύσει ακατάλληλος για πρωθυπουργός. Απέτυχε να «τα αλλάξει όλα» στο ΠΑΣΟΚ. Αντί να το πάει μπροστά, το γύρισε πίσω μέχρι που κατέφυγε στον παροπλισμένο Λαλιώτη.

Η ρητορική του έχει κολλήσει στο δημαγωγικό χθες. Με τι χέρια να πιάσει το τιμόνι της πατρίδας και να κάνει τη «νέα αλλαγή» του όταν περιβάλλεται από το ίδιο κομματικό περίγυρο που τέτοιες μέρες, τον Αύγουστο του 1988 (με δική του συμμετοχή), οδήγησε στο πελώριο σκάνδαλο Κοσκωτά και, τέτοιες μέρες πάλι, τον Αύγουστο του 2000, φούρνιζε το κολοσσιαίο σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου, τώρα δε αναζητεί σωσίβιο στη ναυαγισμένη υπόθεση των ομολόγων και του περιβόητου πορίσματος Ζορμπά, αν και οι φρόνιμοι τον σκουντάνε ψιθυρίζοντας ότι το περίτεχνο αυτό επικοινωνιακό βεγγαλικό θα γυρίσει εναντίον του. Μόνο να ευχηθούμε μήπως η απόγνωση τον οδηγήσει σε τίποτε χειρότερες ενέργειες.

Αν λοιπόν ύψιστη επιλογή των Ελλήνων πολιτών είναι να πράξουν εκείνο που ωφελεί την πατρίδα (πριν αυτή αλωθεί από τους ξένους εισβολείς, από τους κουκουλοφόρους και από τους πάσης φύσεως δημαγωγούς), τότε σίγουρα δεν θα χαραμίσουν την ψήφο τους για να γεννηθεί ένα πολυκομματικό τέρας…