Αριστερά και ΕΛ.ΑΣ.

Σχολιάζει σήμερα ο Μανόλης Κοττάκης στον Ελεύθερο Τύπο:

Προχθές επικρίναμε από αυτήν εδώ τη θέση τους άνδρες της ΕΛ.ΑΣ. οι οποίοι επιδόθηκαν σε βασανιστήρια εις βάρος αλλοδαπών μεταναστών. Σήμερα πρέπει να δούμε και την άλλη όψη.

Οφείλουμε κάποια στιγμή να συζητήσουμε ειλικρινώς τι Αστυνομία θέλουμε σε αυτό τον τόπο.

Διότι όταν η ΕΛ.ΑΣ. είναι απούσα από επεισόδια, τότε τής κάνουμε κριτική γιατί δεν κάνει συλλήψεις. Όταν πάλι είναι παρούσα, αμύνεται και δέχεται επιθέσεις από κουκουλοφόρους, τότε τής κάνουμε κριτική επειδή ρίχνει… δακρυγόνα. Για μια στιγμή, πρέπει να επιλέξουμε. Διότι, όπως διαμαρτυρόμαστε και ενοχλούμαστε για όσα απάνθρωπα έγιναν στο Τμήμα της Ομόνοιας, έτσι πρέπει να ενοχλούμαστε και να διαμαρτυρόμαστε όταν με πράξεις βίας τίθενται σε διακινδύνευση η σωματική ακεραιότητα πολιτών, η δημόσια ασφάλεια, οι ιδιοκτησίες πολιτών, η ελευθερία των οικονομικών συναλλαγών.

Στην πατρίδα μας είναι γνωστό πως υπάρχει ευαισθησία για τη δράση αστυνομικών οργάνων, καθώς την περίοδο του 1960 έλαβαν μέρος στην πολιτική αντιδικία, χτύπησαν και δίωξαν πολίτες για την ιδεολογία τους, έβγαλαν προς τα έξω μια άσχημη εικόνα. Είναι κατανοητό, λοιπόν, γιατί η Αριστερά έχει αυξημένα ανακλαστικά σε περίπτωση βίας αστυνομικών οργάνων. Αυτό όμως δεν είναι επαρκής λόγος για να πηγαίνουμε από τη μία άκρη στην άλλη.

-Η Αριστερά ”σηκώνει” πάντοτε τη συζήτηση για την Ελληνική Αστυνομία, όχι μόνο γιατί την κυνηγούν οι μνήμες της αλλά και διότι βολεύεται πολιτικά. Ιστορικά, απέκτησε πολιτική παρέμβαση μόνο ως «θύμα». Οι ιδέες της απεδείχθησαν ουτοπίες που κατέρρευσαν. Γι’ αυτό, το επιχείρημα δεν είναι «ακολουθήστε μας για τις ιδέες μας», αλλά «ακολουθήστε μας γιατί μας δέρνουν». Ετσι φτιάχθηκαν άλλωστε μύθοι από το πουθενά…

-Η Αριστερά αποδεικνύεται ότι έχει λειψή ζυγαριά όταν πρόκειται να σταθμίσει πράξεις βίας. Καταδικάζει έντονα τα χαστούκια εις βάρος μεταναστών, αλλά παθαίνει αλαλία όταν κουκουλοφόροι ξυλοκοπούν αστυνομικούς. Κι αν καταδικάζει, το κάνει μόνον αν ερωτηθεί.

Το κάνει δε με τέτοιο τρόπο, ώστε στον πολιτικό της λόγο η καταγγελία για ξυλοδαρμούς αστυνομικών να καταλαμβάνει το 10% μόλις. Οποιος όμως νιώθει ότι θίγεται ο πολιτισμός του από τέτοιους τραμπουκισμούς δεν είναι δυνατό να ζυγίζει την ανθρώπινη αξιοπρέπεια με κομματική ζυγαριά. Δεν γίνεται.

Ο φιλελεύθερος χώρος καταδίκασε αυθορμήτως και χωρίς δυσκολία ό,τι έγινε στην Ομόνοια. Δεν είδαμε, δυστυχώς, το ίδιο και για το περιστατικό στο Γκάζι.

Ποιος μπορεί να πει ότι έχει άδικο; Άλλωστε τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους!

Καλημέρα σας…

Όταν οι παρέες διαδηλώνουν!

Πολύ ορθά σχολιάζει η εφημερίδα “Καθημερινή” στο κύριο άρθρο της σήμερα:

Κανείς δεν γνωρίζει ποια ήταν τα αιτήματα των πενήντα διαμαρτυρόμενων, οι οποίοι έκλεισαν χθες τη λεωφόρο Συγγρού και ταλαιπώρησαν δεκάδες χιλιάδες εποχούμενων Αθηναίων. Και κανείς δεν θα φροντίσει να το μάθει. Απλώς, όλοι υπέστησαν τις συνέπειες. Και οι οδηγοί που καρτερικά υπέμεναν στο λιοπύρι να τελειώσει το ιδιότυπο «χάπενινγκ», και οι διαδηλωτές. Ο πληθωρισμός της διαμαρτυρίας καταφέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα από εκείνα που οι διοργανωτές των διαδηλώσεων επιχειρούν να επιτύχουν. Οι πολίτες όχι μόνο δεν συμπαρίστανται, αλλά στρέφονται εναντίον τους.

Υποτίθεται ότι οι διαδηλώσεις γίνονται για να διατρανώσουν κάποιες ομάδες πληθυσμού τα αιτήματά τους. Λέγοντας «ομάδες» ουδείς εννοεί τις παρέες των 30-50 ατόμων, που για ασήμαντο αφορμή νεκρώνουν την καρδιά της Αθήνας ή κεντρικές αρτηρίες. Δυστυχώς το τελευταίο έγινε κανόνας. Καθημερινά, ένας ελάχιστος αριθμός ατόμων, κάνει επαναστατική γυμναστική σε βάρος χιλιάδων συμπολιτών μας. Μοιάζει πως στόχος πλέον των συνδικαλιστικών γραφειοκρατιών δεν είναι η ικανοποίηση των αιτημάτων όσων εκπροσωπούν, αλλά η μεγιστοποίηση της ταλαιπωρίας των πολιτών. Κι αυτό πρέπει να σταματήσει. Είτε διά της πειθούς, είτε δια νόμου.

Επίσης καλώ όσους δεν αρέσει το ψωμί που κάνει ο Βενέτης στη Σόλωνος σε συγκέντρωση-διαμαρτυρία την Παρασκευή και ώρα μία το μεσημέρι στην Πανεπιστημίου! Συναγωνιστές πρέπει να είμαστε όλοι εκεί!

Τι να πω πια δεν ξέρω! Πλέον οι “ολίγοι” κάνουν ό,τι θέλουν στη δημοκρατία που ζούμε! Ένα πράγμα θα πω: Η δημοκρατία, όπως τη βιώνουμε καθημερινά, βλάπτει σοβαρά την υγεία

ΥΓ Δεν ήξεραν, δε ρώταγαν; Καλά, αναρωτιέμαι εκεί στη Χαριλάου Τρικούπη δεν παραδειγματίζονται από τον κύριο Σημίτη τον Εκσυγχρονιστή; -πώς λέμε τον Πυθαγόρα το Σάμιο…- Δε βλέπουν ότι ξέρει ο άνθρωπος κι έχει αποτραβηχτεί από τα φώτα της δημοσιότητας; ‘Οσο σκαλίζουν τα θέματα διαφθοράς, αυτά όλως τυχαίως τους γυρίζουν μπούμερανγκ. Πάντειος, “δομημένα” και που είστε ακόμα…