Μαύρισε το κλίμα!

Σε συνέχεια του κειμένου που είχα γράψει περί ξενερώματος, έρχεται να επιβεβαιώσει τις ανησυχίες μου ο Μανόλης Κοττάκης με το σημερινό του άρθρο:

Οποια εκδοχή κι αν υιοθετήσει κανείς για τα κίνητρα που εξώθησαν τον τέως γενικό γραμματέα του υπουργείου Πολιτισμού Χρήστο Ζαχόπουλο να κάνει απόπειρα αυτοκτονίας, το συμπέρασμα είναι ένα, απλό και μελαγχολικό: Στελέχη τα οποία εμπιστεύτηκε ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής και τα τοποθέτησε σε δημόσια αξιώματα αποδείχθηκαν κατώτερα των περιστάσεων. Τον πρόδωσαν. Στη «soft» εκδοχή της η υπόθεση Ζαχόπουλου δυστυχώς προκαλεί θλίψη. Διότι αν αληθεύουν οι φήμες ότι είχε δεσμό με τη γραμματέα του, πως υπάρχουν καυτά DVD, πως εκείνη τον εκβίασε και όλα όσα ακούμε από χθες το μεσημέρι, το μόνο που μπορεί κανείς να πει είναι κρίμα που απλές μετακλητές υπάλληλοι γίνονται νομείς της εξουσίας. Είπαμε ότι η εξουσία είναι το ύψιστο αφροδισιακό ποτό αλλά δυστυχώς κάποιοι το παραξήλωσαν, κάνοντας υπερβολική… κατανάλωση. Αν πάλι ισχύει έστω και μισή από τις φήμες που διατρέχουν τη δημοσιογραφική πιάτσα από το βράδυ της Τρίτης, τα πράγματα είναι απείρως σοβαρότερα. Ενας ολόκληρος κόσμος, ο οποίος ψήφισε το 2004 τη Ν.Δ. γιατί είχε αηδιάσει με τη διαφθορά του «πράσινου» καθεστώτος, δεν μπορεί παρά να νιώσει δέκα φορές προδομένος. Διότι η προσδοκία τότε ήταν να αλλάξουν τα πράγματα. Οχι να παραμείνουν ίδια και χειρότερα.
Πέραν αυτού, υπάρχει όμως και ένα ζήτημα αισθητικής: Δεν μπορεί να εκπροσωπείται ο Πολιτισμός έτσι. Γράφω αυτές τις γραμμές με βαριά καρδιά, γιατί έτυχε να γνωρίσω τον Χρήστο Ζαχόπουλο σε ανύποπτη στιγμή και μόνο μια τέτοια εξέλιξη δεν θα μπορούσε να περιμένει κανείς από έναν άνθρωπο με τις ανησυχίες του και τις ευαισθησίες του. Ωστόσο η αλήθεια είναι πικρή. Πολύ πικρή. Ασκησε το αξίωμά του κατά τρόπο επιπόλαιο και επιβλαβή και για τον άνθρωπο που τον εμπιστεύθηκε αλλά και για την κυβέρνηση, η οποία θα εισπράξει χριστουγεννιάτικα μια πολιτική ζημιά, η οποία θα επιβαρύνει την εικόνα της. Η υπόθεση Ζαχόπουλου αποπνέει ένα άρωμα τουλάχιστον ιλαρότητας για το πολιτικό μας σύστημα, το οποίο ήδη υποφέρει από κρίση νομιμοποίησης. Αθροίζεται σε μια αλυσίδα γεγονότων που κάνουν τους πολίτες να χάνουν την πίστη τους σε όλα. Και βεβαίως μαυρίζει το πολιτικό κλίμα. Το μόνο θετικό που υπάρχει σ’ αυτή την ιστορία είναι ότι ο άνθρωπος αυτός, με την πληροφόρηση που είχαμε όταν γράφαμε αυτές εδώ τις γραμμές, μάλλον θα ζήσει.
Η σύζυγός του Πέρσα και ο γιος του, ένα πολύ ευαίσθητο παιδί, δεν θα περάσουν (ως φαίνεται αυτή τη στιγμή) ολόμαυρα Χριστούγεννα. Τα υπόλοιπα, με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, διορθώνονται…

Sportime news!

Διαβάζω σήμερα ημέρα απεργίας των δημοσιογράφων το αγαπημένο sportime.gr

Ο Βέλιτς με “έφαγε”, δηλώνει ο αγαπητός Βίκτορ. Τελικά είναι τόσο προβλέψιμοι και στημένοι όλοι τους που πλέον δε σου κάνει και καμία εντύπωση! Με πρόφαση την προσεχή αναμέτρηση του Παναθηναϊκού στην Ισπανία με την Ατλέντικο, αποφασίσαμε να διχάσουμε κι άλλο την ομάδα και πήραμε τηλέφωνο τον Βίκτορ. Τώρα τον θυμηθήκαμε… Βέβαια δεν του τηλεφωνήσαμε μετά τον αγώνα με την ΑΕΚ… Άλλωστε ποιος θα έδινε σημασία; Ενώ τώρα που το κλίμα στους κόλπους της ομάδας είναι άσχημο, λέμε να ρίξουμε και καμία σπόντα για τον τεχνικό διευθυντή. Αναρωτιέμαι μόνο, τι ζόρι τραβάνε όλοι τους με τους εκάστοτε τεχνικούς διευθυντές της ομάδας μας. Πραγματικά μου προκαλούν αηδία. Είναι κατάντια αυτό που συμβαίνει πλέον. Κατάντια.

ΥΓ Δεν μπορώ να μη σχολιάσω τη χθεσινή εκπομπή του Λαζόπουλου. Αφού όλη η Ελλάδα καθηλώνεται μπροστά στην τηλεόραση για να δει τι θα απαντήσει στον Καρβέλα, δε νομίζω ότι χρειάζεται να πω κάτι παραπάνω για την κατάντια μας. Και ξέχωρα από αυτό… Η σάτιρα πρέπει να έχει κάποια όρια. Όταν αυτά ξεπερνιούνται, και μάλιστα από ανθρώπους αμφιβόλου ηθικής υπόστασης, τότε υπάρχει πρόβλημα.

ΥΓ1 Σε όλους θα έχει φτάσει το περίφημο email με το παρελθόν του Τριανταφυλλόπουλου. Κι όμως αυτός ο άνθρωπος έχει το θράσσος και σχολιάζει το πολιτικό, κι όχι μόνο, γίγνεσθαι της χώρας μας. Αυτοί είμαστε, αυτή η τηλεόραση μας αξίζει